Alternative

Monthly Archives: March 2012

«ՈՒՂԵՂՆԵՐԻ ԱՐՏԱՀՈՍՔԸ» և ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ԽՆԴԻՐՆԵՐԸ

«ՈՒղեղների արտահոսքը», բնականաբար, միայն հայկական ֆենոմեն չէ:  Այն առանձնապես տարածված է հետխորհրդային երկրներում, որտեղից դեռ արտահանման համար պիտանի որակյալ աշխատուժ կա:  Սակայն որոշ երկրներում այս վնասը փոխհատուցվում է այլ երկրներից ժամանող մասնագետների հաշվին:  Այդպիսի երկրներից է, օրինակ, Ռուսաստանը:  Ինչ վերաբերում է Հայաստանին, ապա այստեղ հիշյալ միտումը վերածվում է միակողմանի երթևեկությամբ փողոցի, քանզի ավելորդ է խոսել այն գրավչության մասին, որով կարող է պայմանավորված լինել արտերկրի մասնագետի հետաքրքրությունը Հայաստանում:  Որպես կանոն, Հայաստանից հեռացած մասնագետները չունեն վերադառնալու մտադրություն, համենայն դեպս, մինչև հանրապետության տնտեսական և քաղաքական իրավիճակը համեմատաբար կայունանա: Իսկ մինչ այդ, «ուղեղների արտահոսքը» դառնում է տնտեսական անվտանգության առումով լրջագույն սպառնալիք:  Ազգային անվտանգության առումով` նույնպես:  Որակյալ մասնագետներին կարիք չկա մեղադրելու: Նրանք չեն պատրաստվում վերադառնալու հայրենիք և նորից գործազուրկ դառնալու: Նրանցից շատերի համար հայրենիք վերադառնալը հեռավոր և անիրական հեռանկար է: Սակայն, ընդհանուր առմամբ, կարելի է վերադառնալու մտադրությունների մասին եզրակացությունները կառուցել հետևյալ հիմնական գործոնների հիման վրա: Հայաստանում, մասնավորապես Երևանում, կան բազմաթիվ դատարկ բնակարաններ, որոնք լքել են միգրանտները: Քանի դեռ նրանք չեն վաճառել իրենց տներն ու բնակարանները հայրենիքում, դեռ հույս կա, որ  կվերադառնան: Սրա հետ մեկտեղ, որոշ փորձագետներ կարծում են, որ արտագաղթածների մի մասը չի վաճառում բնակարանները ցածր գնի պատճառով, մի մասն էլ պահում է այդ բնակարանները, որպեսզի ժամանակ առ ժամանակ այցելի և տեսնի իր բարեկամներին:

Начало счастья – это согласие

или Социально-экономическая модернизация – главный вектор развития Казахстана
Новый мировой экономический порядок, о чем так часто стали говорить на разных уровнях, не только включен в повестку приоритетов развитых и развивающихся стран, но уже не имеет другой альтернативы. Неизбежность формирования нового порядка в данном случае вовсе не является результатом продолжающегося мирового кризиса, который рассматривается нами лишь как следствие. Что касается реальных причин, то они находятся глубже даже тех явлений, которые породили финансовую эпидемию в мире.

Речь идет в первую очередь о сильном потрясении основ рыночной экономики. Более того, некоторыми развитыми странами была практически растоптана вся классическая либеральная идеология — идеология рыночной конкуренции — в форме грубого вмешательства государства в экономику субсидиями и другими неприемлемыми инструментами. В результате свободная, но несправедливая конкуренция от отдельного эпизода в отдельных странах переросла в целую закономерность во всей группе промышленно-развитых стран.
Становится очевидным, что изменение установившегося порядка и установление нового мирового экономического порядка требует от ряда развитых стран не только политической воли, но также изменения многих политических ценностей и институтов, что представляется трудноразрешимой задачей, противоречащей интересам крупных финансовых групп. Очевидно также, что формирование упомянутого порядка не только не противоречит, а вполне гармонично с целями и задачами, поставленными перед политической элитой большинства развивающихся, особенно постсоветских стран. А в этом большинстве за годы, прошедшие после коллапса плановой формации, своими достижениями экономических преобразований выгодно выделяется Республика Казахстан.